|
Mooi waren alle vrouwen tijdens de seniorennamiddag |
|
|
|
Druivenfeesten -
Markthal
|
dinsdag 21 augustus 2007 - Geschreven door Jelle Goossens
 Luc Caals met zijn imitatie van La Esterella (Foto: HD) Als het jeugdige volkje maandagavond nog
uit de bol mocht gaan op Daan, dan was het dinsdagmiddag niet meer dan
rechtvaardig dat ook de oudere leeftijdsgroepen aan hun trekken kwamen. En zo geschiedde,
op het volhardende aanvuren van een batterij rasartiesten.
Niet Lennart Segers, maar oerpresentator Ro
Burms praatte het gebeuren aan elkaar. Enkele nummers van een gewis muzikaal
duo (volgens Burms de beste muzikanten van België) introduceerden de al even
geniale Luc Caals.
De legende wil dat we hem kennen van verschillende
rollen in het theater en op VTM. Wie tijdens zijn jeugdjaren verstoken bleef
van het fenomeen commerciële tv, was dus de pineut. Al groeide de appreciatie
voor Lucs grappen en grollen met de Leffe. En toen ook nog Daisy Thijs (die Luc
steevast "Lies" noemde, hebben wij iets gemist?) hem assisteerde in de
wetenschap der grapjurkerij, volgden de lachsalvo's elkaar als ongecontroleerde
kernreacties op.
Na de gesmaakte gezangen en cabaretiële
climaxen (inderdaad, mopjes over alzheimer waren die middag omnipresent) nam
voormalig schepen Jules Peeters de hete fakkel over voor meer volks
entertainment. Inzet daarbij waren zoals andere jaren druiventrossen.
 Fotoalbum seniorennamiddag | De criteria om een prijs te bemachtigen
waren niet van intellectuele aard. Een rode onderbroek of sjartellen dragen,
volstond ruimschoots. Eén enkele dame wist de rest van de zaal zelfs de loef af
te steken dankzij haar string. Schepen
Willekens stond in voor de vaststellingen en de echtheidsverklaring.
Eens de derde leeftijd bekomen was van dit
spektakel, was het de beurt aan Luc Steeno om op te draven. De keizer van de Vlaamse
schlager joeg in sneltempo zijn instant klassiekers door de zittende zaal. "Hij
speelde accordeon", "Is het leven niet mooi" en "Mooi zijn alle vrouwen". Om
spontaan lyrisch bij te worden, al vonden wij de boodschap van het laatste
nummer de grenzen van de waarheid tarten.
|