Tura kreeg publiek andermaal moeiteloos op zijn hand (Foto: JG)

Na De Kreuners maandagavond, stond dinsdagavond een heel ander icoon van de Vlaamse muziekwereld op het podium van de Markthalle. Will Tura kent dat podium intussen even goed als z’n eigen vrouw en dat was er aan te zien. Ontspannen en met veel plezier opende hij met Bye Bye Love en enkele medleys.

De sfeer in de zaal zat er meteen in. Zowel de dansvloer als de zijkanten stonden weer goed vol. Tura aarzelde niet om al z’n klassiekers te zingen met de daarbij zijn gekende heupbewegingen. Daarmee kreeg hij het publiek, dat een mooie mix was van jong en oud, nog meer op z’n hand. Heimwee naar Huis, Arme Joe, Hemelsblauw, Van Kreta naar Athene, Wat Je Diep Treft Vergeet Je Niet, Het Kan Niet Zijn, Hoop doet Leven, Ik Mis Je Zo, Good bye Elvis,... Allemaal passeerden ze de revue.

Na z’n eigen Nederlandse versie van Unchained Melody en het verplichte Eenzaam zonder Jou, werd de ereburger van Overijse bedankt met lekkere Druiven en drie kussen van Druivenkoningin Hanna I. Nadien volgde nog El Bandido, Winterroosje, Draai 797204 en de onvermijdelijke afsluiter: Omdat ik Vlaming ben.

Presentator Lennert Segers zorgde met de hulp van de dj nog voor een laat verjaardagscadeau voor Will Tura. Eerder deze maand mocht hij zijn zeventigste verjaardag vieren en daarom zong de hele zaal nog even Happy Birthday. Tura kwam terug op het podium in een wollen  trui, een lange jas en met een handdoek rond de hals. Hij blijft zich goed verzorgen, want volgend jaar wil hij er weer bij zijn.

Fotoalbum (klik op de foto om te openen)

Fotoalbum Will Tura