dinsdag 18 januari 2011 - Geschreven door Hans Deveuster
 Axel Vergeylen diende alle criticasters van antwoord Tempo
Overijse kreeg zaterdag de muur die Meldert in de tweede helft optrok maar niet
gesloopt. Een kwartier voor het einde viel bovendien Kaya Buyuk
geblesseerd uit. Trainer Vanhoudt liet Axel Vergeylen, die op de bank startte,
weer opdraven op zijn geliefkoosde plek in het middenveld. Vergeylen nam de
jonge garde op sleeptouw en ontpopte zich 5 minuten voor het einde tot held van
het Begijnhofstadion. De ontlading was zo groot dat Axel bijna het halve
terrein rondliep met het vingertje op de mond, waarmee hij eens en voor altijd
de criticasters de mond wilde snoeren.
"Laten
we het er bij houden dat dit doelpunt enorm deugd heeft gedaan",
verklaarde Axel Vergeylen na afloop. "Jammer genoeg kan deze vreugde van
korte duur zijn. Als we volgende week eventueel verliezen tegen Lyra en ik
speel een mindere partij, zal het hek weer van de dam zijn. Dan kan iedereen
weer zeveren dat "den ouwe" versleten is.”
 Vergeylen scoorde de 2-1
“Nu, ik kan
wel tegen een stootje na vijftien jaar nationaal voetbal en vang liever zelf de
kritiek op zodat vooral de jongeren wat uit de wind kunnen zitten. Maar, er
zijn grenzen aan alles. Desondanks alles heb ik echter mijn hart verloren aan
Tempo Overijse. De vriendschap in de spelersgroep heb ik zelden in andere clubs
meegemaakt. Zelfs na vijf zware verliesbeurten op rij bleef de vriendschap
en het respect voor elkaar en voor onze technische staf heel groot.”
“Wat de drie
overwinningen op rij betreft, die hebben we volledig aan onszelf te danken! We
zijn hard blijven werken in heel moeilijke omstandigheden. Laat ons hopen dat
we nu nog een aantal mooie dingen kunnen laten zien zodat ik mijn vier jaar bij
Overijse op een mooie manier kan afsluiten!”
Axel
Vergeylen kreeg tijdens de mindere periode vaak de Zwarte Piet
toegespeeld en
moest enorm veel kritiek slikken. Het gevolg was duidelijk: Overijse
versterkte zich met Bart Roelands en
plots was er geen plaats meer voor de rechtsachter. Ook de komst van
Lokman Atasever doet Vergeylen nadenken over zijn toekomst bij Tempo
Overijse.
“Vermits er
voor mijn twee posities die ik dit jaar al heb gespeeld, nieuwe spelers zijn
aangeworven, zullen het mijn laatste maanden worden in Overijse”, vreest
Vergeylen. “Aan stoppen denk ik echter nog lang niet. Ik ben zeker nog niet
versleten!"
Aan dat
laatste twijfelt men best niet, want deze Vergeylen heeft met zijn ervaring
veel te bieden. Jonge ploegen zoals Tempo Overijse doen er steeds best aan om
zulke spelers te koesteren, zelfs als de motor van de veteraan eens sputtert.
|